Po co mi monitor systemu
Komputer rzadko mówi wprost, co go męczy. Wentylator zaczyna szumieć, strona otwiera się wolniej, bateria znika szybciej niż zwykle. Żeby sprawdzić przyczynę, trzeba otworzyć systemowe narzędzie, poszukać właściwej zakładki i dopiero wtedy coś widać.
Chciałem mieć te informacje cały czas przed oczami, bez klikania. Tak powstał Pulse. To mały program, który siedzi w pasku menu Maca i pokazuje najważniejsze odczyty: procesor, grafikę, pamięć, dysk, sieć, temperatury, wentylatory i baterię. Używam go codziennie, więc poprawiam w nim to, co mnie samego uwiera.
W Pulse nie ma kont ani reklam.
Co widać w pasku menu
Każda wartość może wyglądać inaczej. Do wyboru są cztery style:
- tekst, czyli zwykła liczba, na przykład 23%,
- pierścień, który wypełnia się jak zegar,
- słupki,
- mini wykres z ostatnich chwil.
Styl, podpis i kolejność ustawiam osobno dla każdej wartości. Wszystko może być w jednym elemencie paska albo każdy moduł może mieć własne miejsce. Kto woli porządek, zostawia w pasku samą ikonę Pulse.
Gdy coś jest nie tak, wartość to pokazuje. Przy dużym obciążeniu zmienia kolor, a wartość krytyczna pulsuje.
Panel po kliknięciu
Kliknięcie wartości otwiera panel ze szczegółami. Każdy moduł ma swój:
- Procesor: obciążenie całości i poszczególnych rdzeni oraz procesy, które pracują najciężej.
- Grafika: wykorzystanie karty i programy, które z niej korzystają.
- Pamięć: ile zajmują aplikacje, ile jest skompresowane i czy system musi sięgać po dysk.
- Dysk: wolne miejsce, prędkość odczytu i zapisu oraz to, co zajmuje miejsce.
- Sieć: pobieranie i wysyłanie, ruch każdej aplikacji i opóźnienie.
- Czujniki: temperatury, obroty wentylatorów i pobór mocy.
- Bateria: poziom, kondycja, liczba cykli, a także baterie słuchawek, klawiatury i myszy na Bluetooth.
W panelu procesora prawym kliknięciem można zamknąć program, który się zawiesił. Nie trzeba go szukać w systemowych narzędziach.
Historia i powiadomienia
Sama liczba to za mało. Często chcę wiedzieć, co działo się godzinę temu albo w nocy. Dlatego Pulse zapamiętuje odczyty i rysuje wykresy z ostatnich 2 minut, godziny, doby, tygodnia i 30 dni. Po najechaniu na wykres widać dokładną wartość, a dane da się zapisać do pliku CSV, czyli zwykłej tabelki, którą otworzy każdy arkusz.
Pulse potrafi też sam dać znać. Wysyła powiadomienie, gdy procesor długo pracuje na pełnych obrotach, gdy robi się gorąco, gdy kończy się pamięć, miejsce na dysku albo bateria.
Wentylator i limit ładowania
Dwie funkcje nie tylko pokazują, ale też coś zmieniają.
Pierwsza to sterowanie wentylatorem. Rysuję krzywą: przy takiej temperaturze takie obroty. Pulse pilnuje jej za mnie. Działa to na Macach z procesorem Intel i na tych z Apple Silicon, które mają wentylator.
Druga to limit ładowania w MacBookach. Laptop, który stale stoi na zasilaczu, nie musi być naładowany do pełna. Bateria dłużej zachowuje pojemność, gdy zatrzyma się niżej. Limit ustawia się od 50 do 95 procent.
Obie funkcje potrzebują małego pomocnika systemowego. Przy pierwszym włączeniu macOS pyta o zgodę, a Pulse pokazuje, gdzie ją dać.
Inne komputery w sieci
Kto ma kilka komputerów, zna to: jeden stoi z boku i pracuje sam. Kiedy słychać, że się rozkręca, dobrze wiedzieć dlaczego, bez wstawania od biurka.
Dlatego Pulse widzi inne komputery z Pulse w tej samej sieci. W jednym panelu pokazuje ich obciążenie, pamięć, temperaturę, wentylatory i procesy, które najbardziej je obciążają. Komputery znajdują się same. Trzeba tylko na każdym włączyć udostępnianie odczytów, bo domyślnie jest wyłączone.
Te dane nie wychodzą poza sieć lokalną. Zdalnie da się zrobić tylko jedno: zainstalować oficjalną aktualizację Pulse na innym Macu, i to wyłącznie wtedy, gdy ten Mac na to pozwolił.
PulseWin, czyli Pulse na Windows
Nie wszystkie komputery w domu to Maki. Dlatego powstał PulseWin, wersja na Windows 10 i 11.
Działa podobnie, tylko w innym miejscu ekranu. Zamiast paska menu są ikony przy zegarze, każda z liczbą. Po kliknięciu otwiera się panel z wykresami, dyskami, czujnikami i procesami. PulseWin i Pulse rozmawiają ze sobą: Mac widzi peceta, a pecet widzi Maca.
Na Windows osobną sprawą jest temperatura procesora. System nie podaje jej programom. Trzeba ją odczytać z samego procesora, a do tego potrzebny jest sterownik i uprawnienia administratora. PulseWin korzysta z gotowego, otwartego sterownika, podpisanego przez Microsoft. Bez niego pokazuje to, co Windows udostępnia sam.
PulseWin jest młodszy i ma mniej funkcji. Nie steruje wentylatorem, nie ma długiej historii i na razie jest tylko po polsku.
Co Pulse robi z danymi
Krótko: nic nikomu nie wysyła.
Wszystkie odczyty bierze z systemu na twoim komputerze. Nie ma kont, reklam ani zbierania statystyk. Z internetem łączy się w trzech sprawach: mierzy opóźnienie sieci, sprawdza twój publiczny adres i szuka aktualizacji. Wersja na Windows łączy się tylko po aktualizacje.
Wersja na Maca jest podpisana i sprawdzona przez Apple, a jej kod jest publiczny. Każdy może zobaczyć, co program robi.
Jak go zdobyć
Pulse i PulseWin pobierzesz ze strony Aplikacje na kakaki.pl. Na Maca jest to jeden plik, który działa na komputerach z Apple Silicon i z procesorem Intel. Potrzebny jest macOS 15 albo nowszy. Na Windows są dwa instalatory: dla zwykłych procesorów Intel i AMD oraz dla procesorów ARM.
Pulse na Macu jest po polsku, angielsku i niemiecku. Nowe wersje instaluje sam.
Co dalej
Pulse rośnie małymi krokami. Większość zmian bierze się z tego, że coś mi przeszkadza albo czegoś brakuje podczas zwykłej pracy. Listę zmian w kolejnych wersjach znajdziesz na stronie programu.
Jeśli znajdziesz błąd albo masz pomysł, napisz na kontakt@kakaki.pl. Chętnie przeczytam.